Uzupełnij lukę (___) odpowiednim rzeczownikiem odczasownikowym utworzonym od czasownika podanego w nawiasie. Zastosuj poprawną formę gramatyczną, tak aby zdanie było naturalne i poprawne.
celu wymagało wysiłku. (osiągnąć)
śniadania zajęło chwilę. (przygotować)
pracy było konieczne. (skończyć)
dokumentów trwało całą noc. (przygotować)
problemu wymaga czasu. (rozwiązać)
obiadu zajęło więcej czasu niż planowano. (gotować)
problemów pomaga je rozwiązać. (omawiać)
umiejętności wymaga praktyki. (rozwijać)
równowagi między pracą a życiem prywatnym jest trudne. (zachować)
walizki zaczęło się wcześnie rano. (pakować)

Rzeczowniki odczasownikowe

Rzeczowniki odczasownikowe (dewerbatywy) to rzeczowniki utworzone od czasowników. Nazywają zwykle czynność, stan, proces, czasem także rezultat czynności. Są ważne w słowotwórstwie, bo pokazują, jak z czasownika tworzy się rzeczownik.

1. Jak rozpoznać rzeczownik odczasownikowy?

Najczęściej:

  • pochodzi od czasownika (da się wskazać czasownik podstawowy),
  • nazywa czynność lub to, co z czynności wynika,
  • ma charakterystyczne przyrostki (np. -nie, -anie, -cie, -enie),
  • często występuje w połączeniach typu: wykonanie zadania, pisanie listu, czytanie książki.
Czasownik (podstawa) Rzeczownik odczasownikowy Co nazywa? Przykład użycia
czytaćczytanieczynnośćCzytanie pomaga się uczyć.
pisaćpisanieczynnośćPisanie na klawiaturze bywa szybkie.
budowaćbudowanieprocesBudowanie mostu trwało dwa lata.
zniszczyćzniszczenierezultat / skutekZniszczenie mienia jest karalne.
zrobićzrobieniewykonanie czynnościZrobienie projektu zajęło tydzień.

2. Najczęstsze przyrostki (formanty) rzeczowników odczasownikowych

Rzeczowniki odczasownikowe tworzy się przez dodanie przyrostka do tematu czasownika (czasem z drobną zmianą w temacie).

Formant Przykłady rzeczowników Czasowniki podstawowe
-niepisanie, mówienie, noszeniepisać, mówić, nosić
-anieczytanie, bieganie, sprzątanieczytać, biegać, sprzątać
-enieuczenie, leczenie, niszczenieuczyć, leczyć, niszczyć
-ciemycie, szycie, piciemyć, szyć, pić
-acja / -izacjaorganizacja, modernizacjaorganizować, modernizować

3. Co najczęściej nazywają?

Znaczenie zależy od wyrazu, ale w praktyce szkolnej wyróżnia się trzy częste typy.

Typ znaczenia Opis Przykłady
Czynność / proces to, że coś się dzieje lub ktoś coś robi czytanie, bieganie, gotowanie
Stan trwanie w jakimś stanie zmęczenie, oczekiwanie
Rezultat / skutek efekt wykonanej czynności zniszczenie, odkrycie, rozwiązanie

4. Odmiana i właściwości gramatyczne

Rzeczowniki odczasownikowe są normalnymi rzeczownikami: odmieniają się przez przypadki i mają rodzaj. Bardzo często są rodzaju nijakiego (np. czytanie, pisanie), ale mogą być też inne (np. pomoc, budowa).

Przypadek Forma Przykład
Mianownik (kto? co?)czytanieCzytanie jest ważne.
Dopełniacz (kogo? czego?)czytaniaNie ma czytania bez skupienia.
Biernik (kogo? co?)czytanieLubię czytanie.
Narzędnik (z kim? z czym?)czytaniemInteresuje się czytaniem.
Miejscownik (o kim? o czym?)czytaniuMówimy o czytaniu.

5. Rzeczownik odczasownikowy a czasownik w zdaniu

Rzeczownik odczasownikowy pozwala „zamienić” czynność na rzeczownik i dzięki temu tworzyć styl bardziej urzędowy lub naukowy.

Wersja z czasownikiem Wersja z rzeczownikiem odczasownikowym Efekt stylistyczny
Uczniowie piszą sprawdzian. Trwa pisanie sprawdzianu. bardziej rzeczowo/oficjalnie
On sprząta pokój. Wykonuje sprzątanie pokoju. styl urzędowy
Zespół opracował raport. Nastąpiło opracowanie raportu. styl formalny

6. Najczęstsze trudności

Trudność Na czym polega? Wskazówka
Mylenie z rzeczownikiem „zwykłym” nie każdy rzeczownik kończący się na -nie/-anie jest odczasownikowy, ale wiele takich jest sprawdź, czy istnieje sensowny czasownik podstawowy
Znaczenie: czynność czy rezultat? niektóre formy mogą oznaczać proces albo efekt rozstrzyga kontekst zdania (np. „zniszczenie” jako skutek)
Nadmierne użycie w stylu dużo rzeczowników odczasownikowych może „usztywnić” tekst dla jasności warto mieszać z formami czasownikowymi

7. Najważniejsze do zapamiętania

  • Rzeczowniki odczasownikowe są utworzone od czasowników i nazywają czynność, proces, stan lub rezultat.
  • Najczęstsze formanty: -nie, -anie, -enie, -cie.
  • Odmieniają się jak rzeczowniki (przypadki, liczby, rodzaje).
  • Często nadają wypowiedzi styl bardziej formalny (np. „nastąpiło wykonanie…”).