Uzupełnij lukę (___) odpowiednim rzeczownikiem odczasownikowym utworzonym od czasownika podanego w nawiasie. Zastosuj poprawną formę gramatyczną, tak aby zdanie było naturalne i poprawne.
Rzeczowniki odczasownikowe
Rzeczowniki odczasownikowe (dewerbatywy) to rzeczowniki utworzone od czasowników. Nazywają zwykle czynność, stan, proces, czasem także rezultat czynności. Są ważne w słowotwórstwie, bo pokazują, jak z czasownika tworzy się rzeczownik.
1. Jak rozpoznać rzeczownik odczasownikowy?
Najczęściej:
- pochodzi od czasownika (da się wskazać czasownik podstawowy),
- nazywa czynność lub to, co z czynności wynika,
- ma charakterystyczne przyrostki (np. -nie, -anie, -cie, -enie),
- często występuje w połączeniach typu: wykonanie zadania, pisanie listu, czytanie książki.
| Czasownik (podstawa) | Rzeczownik odczasownikowy | Co nazywa? | Przykład użycia |
|---|---|---|---|
| czytać | czytanie | czynność | Czytanie pomaga się uczyć. |
| pisać | pisanie | czynność | Pisanie na klawiaturze bywa szybkie. |
| budować | budowanie | proces | Budowanie mostu trwało dwa lata. |
| zniszczyć | zniszczenie | rezultat / skutek | Zniszczenie mienia jest karalne. |
| zrobić | zrobienie | wykonanie czynności | Zrobienie projektu zajęło tydzień. |
2. Najczęstsze przyrostki (formanty) rzeczowników odczasownikowych
Rzeczowniki odczasownikowe tworzy się przez dodanie przyrostka do tematu czasownika (czasem z drobną zmianą w temacie).
| Formant | Przykłady rzeczowników | Czasowniki podstawowe |
|---|---|---|
| -nie | pisanie, mówienie, noszenie | pisać, mówić, nosić |
| -anie | czytanie, bieganie, sprzątanie | czytać, biegać, sprzątać |
| -enie | uczenie, leczenie, niszczenie | uczyć, leczyć, niszczyć |
| -cie | mycie, szycie, picie | myć, szyć, pić |
| -acja / -izacja | organizacja, modernizacja | organizować, modernizować |
3. Co najczęściej nazywają?
Znaczenie zależy od wyrazu, ale w praktyce szkolnej wyróżnia się trzy częste typy.
| Typ znaczenia | Opis | Przykłady |
|---|---|---|
| Czynność / proces | to, że coś się dzieje lub ktoś coś robi | czytanie, bieganie, gotowanie |
| Stan | trwanie w jakimś stanie | zmęczenie, oczekiwanie |
| Rezultat / skutek | efekt wykonanej czynności | zniszczenie, odkrycie, rozwiązanie |
4. Odmiana i właściwości gramatyczne
Rzeczowniki odczasownikowe są normalnymi rzeczownikami: odmieniają się przez przypadki i mają rodzaj. Bardzo często są rodzaju nijakiego (np. czytanie, pisanie), ale mogą być też inne (np. pomoc, budowa).
| Przypadek | Forma | Przykład |
|---|---|---|
| Mianownik (kto? co?) | czytanie | Czytanie jest ważne. |
| Dopełniacz (kogo? czego?) | czytania | Nie ma czytania bez skupienia. |
| Biernik (kogo? co?) | czytanie | Lubię czytanie. |
| Narzędnik (z kim? z czym?) | czytaniem | Interesuje się czytaniem. |
| Miejscownik (o kim? o czym?) | czytaniu | Mówimy o czytaniu. |
5. Rzeczownik odczasownikowy a czasownik w zdaniu
Rzeczownik odczasownikowy pozwala „zamienić” czynność na rzeczownik i dzięki temu tworzyć styl bardziej urzędowy lub naukowy.
| Wersja z czasownikiem | Wersja z rzeczownikiem odczasownikowym | Efekt stylistyczny |
|---|---|---|
| Uczniowie piszą sprawdzian. | Trwa pisanie sprawdzianu. | bardziej rzeczowo/oficjalnie |
| On sprząta pokój. | Wykonuje sprzątanie pokoju. | styl urzędowy |
| Zespół opracował raport. | Nastąpiło opracowanie raportu. | styl formalny |
6. Najczęstsze trudności
| Trudność | Na czym polega? | Wskazówka |
|---|---|---|
| Mylenie z rzeczownikiem „zwykłym” | nie każdy rzeczownik kończący się na -nie/-anie jest odczasownikowy, ale wiele takich jest | sprawdź, czy istnieje sensowny czasownik podstawowy |
| Znaczenie: czynność czy rezultat? | niektóre formy mogą oznaczać proces albo efekt | rozstrzyga kontekst zdania (np. „zniszczenie” jako skutek) |
| Nadmierne użycie w stylu | dużo rzeczowników odczasownikowych może „usztywnić” tekst | dla jasności warto mieszać z formami czasownikowymi |
7. Najważniejsze do zapamiętania
- Rzeczowniki odczasownikowe są utworzone od czasowników i nazywają czynność, proces, stan lub rezultat.
- Najczęstsze formanty: -nie, -anie, -enie, -cie.
- Odmieniają się jak rzeczowniki (przypadki, liczby, rodzaje).
- Często nadają wypowiedzi styl bardziej formalny (np. „nastąpiło wykonanie…”).