Uzupełnij zdania, wstawiając rzeczownik w wołaczu. Zwróć uwagę na liczbę (pojedynczą lub mnogą) wskazaną w nawiasie razem z formą podstawową wyrazu.
(mężczyzna, lm), chodźcie!
(koleżanka, lp), zaczekaj!
(pan, lp), proszę!
(mama, lp), zobacz!
(siostra, lm), posłuchajcie!
(brat, lp), pomóż!
(dziadek, lp), opowiedz!
(mężczyzna, lp), pomóż!
(przyjaciel, lm), dziękuję wam!
(chłopak, lm), witajcie!

Wołacz (W.)

Wołacz to przypadek używany głównie do zwracania się do kogoś albo przywoływania osoby, zwierzęcia czy czegoś uosobionego. Nie odpowiada na pytania typu „kto? co?” – jego funkcja jest przede wszystkim komunikacyjna (adresowanie wypowiedzi).

1. Do czego służy wołacz?

Funkcja Na czym polega? Przykład
zwracanie się do osoby adresowanie wypowiedzi do kogoś Piotrze, chodź tutaj.
przywołanie / wołanie wezwanie kogoś, żeby zareagował Mamo! Tato!
zwrot grzecznościowy formuły oficjalne Panie Doktorze, proszę o chwilę.
styl podniosły / poetycki uosobienie, apostrofa Ojczyzno moja!

2. Wołacz a mianownik (najczęstsze porównanie)

Mianownik nazywa (jest zwykle podmiotem), a wołacz służy do zwracania się. Czasem forma wołacza jest taka sama jak mianownika, ale funkcja w zdaniu jest inna.

Przypadek Rola Przykład
Mianownik nazywa, zwykle podmiot Piotr czyta.
Wołacz zwraca się do adresata Piotrze, czytasz?
Mianownik nazywa rzecz/osobę w zdaniu Mama wróciła.
Wołacz wołanie, przywołanie Mamo, wróciłaś!

3. Najczęstsze końcówki wołacza (orientacyjnie)

Końcówka zależy od rodzaju, wzorca odmiany i brzmienia wyrazu. Poniżej najczęstsze szkolne schematy.

Rodzaj / typ Najczęstsza końcówka Przykłady (Mianownik → Wołacz)
męski (imię / rzeczownik osobowy) -e Piotr → Piotrze, brat → bracie, kolega → koleg(o) (często: kolego)
męski (zakończone na -a) -o tata → tato, Kuba → Kubo, kolega → kolego
męski (część nazw na spółgłoskę) -u (rzadziej, w formach utrwalonych) Bogu (Boże też występuje), synu, chłopcze (często jednak -e/-cze)
żeński -o lub forma jak w mianowniku mama → mamo, siostra → siostro, pani → pani
nijaki zwykle jak mianownik dziecko → dziecko, słońce → słońce
liczba mnoga często jak mianownik dzieci → dzieci, państwo → państwo, koledzy → koledzy

4. Wołacz w zwrotach grzecznościowych

W stylu oficjalnym wołacz jest bardzo częsty: „Panie/Pani” oraz tytuły i funkcje.

Zwrot Przykład zdania Uwagi
Panie Panie, czy mogę zapytać? wołacz od „pan”
Pani Pani, proszę podejść. forma identyczna jak mianownik
Panie Profesorze Panie Profesorze, dziękuję za wykład. tytuł w wołaczu
Pani Doktor / Pani Doktorze Pani Doktor, czy mogę prosić o poradę? w praktyce spotyka się różne warianty; w szkole najczęściej: „Pani Doktor”

5. Interpunkcja: przecinki przy wołaczu

Wołacz w zdaniu jest zwykle wydzielany przecinkami, bo działa jak wtrącenie (adresat wypowiedzi).

Pozycja wołacza Przykład Jak zapisujemy?
na początkuMamo, jestem już w domu.przecinek po wołaczu
w środkuPowiedz mi, Piotrze, co się stało.przecinki z obu stron
na końcuPomóż mi, kolego.przecinek przed wołaczem

6. Najważniejsze do zapamiętania

  • Wołacz służy do zwracania się do kogoś (adresat wypowiedzi).
  • Nie odpowiada na pytania przypadków; rozpoznajesz go po funkcji: „kogo wołam?”
  • Często ma charakterystyczne końcówki: -e (Piotrze), -o (mamo, tato, Kubo).
  • Zwykle jest oddzielany przecinkami w zdaniu.