Uzupełnij zdania, wstawiając rzeczownik w celowniku. Zwróć uwagę na liczbę (pojedynczą lub mnogą) wskazaną w nawiasie razem z formą podstawową wyrazu.
Przyglądam się
(miasto, lp).
Przyglądam się
(miasto, lm).
Pomagam
(pracownik, lp).
Ufam
(firma, lp).
Ufam
(system, lp).
Daję odpowiedź
(pytanie, lp).
Przyglądam się
(sytuacja, lm).
Pomagam
(zwierzę, lm).
Czytam bajkę
(dziecko, lp).
Pomagam
(kot, lm).

Celownik (C.)

Celownik to przypadek, który najczęściej odpowiada na pytania komu? czemu?. Zwykle wskazuje odbiorcę czynności (komu coś dajemy, komu pomagamy) albo kogoś, kogo dotyczy stan, uczucie czy sytuacja.

1. Pytania i podstawowe funkcje celownika

Element Treść Przykład
Pytania komu? czemu? Komu pomagasz? Czemu się dziwisz?
Najczęstsza funkcja dopełnienie dalsze (odbiorca/beneficjent) Daję bratu prezent. Pomagam koleżance.
Po wybranych czasownikach czasowniki wymagające celownika Ufam tobie. Przyglądam się dziecku.
Konstrukcje bezosobowe kogo dotyczy stan/odczucie Jest mi zimno. Smutno mu.
Znaczenie celu/korzyści „dla kogo?” w sensie korzyści Zrobiłem to mamie na urodziny.

2. Celownik jako odbiorca (komu coś daję/mówię?)

To najłatwiejsze skojarzenie: celownik wskazuje adresata/odbiorcę.

Zdanie Orzeczenie Wyraz w celowniku
Daję siostrze książkę.dajęsiostrze
Wysyłam koledze wiadomość.wysyłamkoledze
Opowiadam dziecku bajkę.opowiadamdziecku
Życzę tobie powodzenia.życzętobie

3. Czasowniki, które często łączą się z celownikiem

Niektóre czasowniki „wymagają” celownika (nie mówimy wtedy o dawaniu czegoś, tylko o relacji, uczuciu, reakcji).

Czasownik Pytanie Przykład
ufaćkomu?Ufam tobie.
wierzyćkomu? czemu?Wierzę przyjacielowi. Wierzę w szczęście (tu: przyimek + B.).
dziwić sięczemu?Dziwię się twojej reakcji.
przyglądać siękomu? czemu?Przyglądam się obrazowi.
przeszkadzaćkomu?Nie przeszkadzaj mi.
pomagaćkomu?Pomagam koleżance.
zależećkomu? (na kim? na czym? + Msc.)Zależy mi na czasie.

4. Celownik w konstrukcjach typu „jest mi zimno”

W zdaniach bezosobowych celownik wskazuje osobę, której dotyczy stan, uczucie lub potrzeba.

Konstrukcja Znaczenie Przykład
jest komuś + przysłówekstan/odczucieJest mi zimno. Jest mu smutno.
chce się komuśochota/potrzebaChce mi się spać.
udało się komuśosiągnięcieUdało nam się wygrać.
wydaje się komuśopinia/odczucieWydaje mi się, że to dobry pomysł.

5. Typowe końcówki celownika (orientacyjnie)

Końcówki zależą od rodzaju i liczby. Poniżej najczęstsze szkolne wzorce.

Rodzaj / liczba Typowa końcówka Przykłady
męski (l.poj.)-owi / -ubratowi, synowi; kotu, panu (wyjątki i formy utrwalone)
żeński (l.poj.)-e / -isiostrze, mamie; ziemi
nijaki (l.poj.)-udziecku, oknu
l.mn. (wszystkie rodzaje)-omuczniom, rodzicom, kobietom
zaimki (częste formy)mi, ci, mu, jej, nam, wam, imDaj mi. Powiedz im.

6. Najważniejsze do zapamiętania

  • Celownik odpowiada na pytania: komu? czemu?
  • Najczęściej oznacza odbiorcę czynności (daję komu?, mówię komu?).
  • Występuje po wielu czasownikach: ufać, pomagać, przyglądać się, przeszkadzać, dziwić się.
  • Pojawia się w konstrukcjach bezosobowych: jest mi zimno, udało nam się.
  • Typowe końcówki: -owi/-u, -e/-i, -u, -om (zależnie od rodzaju i liczby).