Uzupełnij zdania poprawną formą czasownika zwrotnego podanego w nawiasie. Zwróć uwagę na osobę, liczbę oraz poprawne użycie elementu zwrotnego (się / sobie). W miejsce luki ___ wpisz właściwą formę.
Czasowniki zwrotne
Czasowniki zwrotne to czasowniki występujące z partykułą się. Najczęściej oznaczają, że czynność „wraca” do wykonawcy (podmiot jest jednocześnie wykonawcą i odbiorcą czynności) albo że czynność dzieje się bez wskazania wykonawcy wprost. W praktyce szkolnej ważne jest rozpoznanie roli się w zdaniu.
1. Co to znaczy „zwrotny”?
Czasownik zwrotny ma postać: czasownik + się, np. myć się, ubierać się, martwić się.
| Typ | Przykład | Znaczenie |
|---|---|---|
| niezwrotny | myć | myć kogoś/coś (czynność skierowana na obiekt) |
| zwrotny | myć się | myć siebie (czynność „wraca” do wykonawcy) |
2. Funkcje partykuły „się”
„Się” może pełnić różne funkcje. To dlatego nie każdy czasownik z „się” oznacza dosłownie „robienie czegoś sobie”.
| Typ | Na czym polega? | Przykłady | Przykładowe zdanie |
|---|---|---|---|
| zwrotne właściwe | podmiot wykonuje czynność na sobie | myć się, czesać się, ubierać się | Rano myję się szybko. |
| zwrotne wzajemne | czynność wykonują na sobie nawzajem co najmniej dwie osoby | spotkać się, kłócić się, przytulić się | Dzieci przytuliły się na pożegnanie. |
| zwrotne znaczeniowe | „się” jest częścią czasownika, nie da się go łatwo usunąć | bać się, śmiać się, podobać się | On boi się ciemności. |
| zwrotne bezosobowe | brak konkretnego wykonawcy; ogólna informacja, co się dzieje | mówi się, uważa się, pracuje się | W Polsce mówi się po polsku. |
3. Czasowniki zwrotne właściwe (czynność na sobie)
W czasownikach zwrotnych właściwych „się” można często zastąpić słowem siebie (choć nie zawsze brzmi to naturalnie w każdym zdaniu).
| Czasownik zwrotny | Można rozumieć jako | Zdanie |
|---|---|---|
| myć się | myć siebie | Myję się po treningu. |
| czesać się | czesać siebie | Czeszę się przed wyjściem. |
| ubierać się | ubierać siebie | Ubieram się ciepło zimą. |
4. Czasowniki zwrotne wzajemne (co najmniej dwie osoby)
W czasownikach wzajemnych czynność zachodzi „w obie strony” (A robi coś B i B robi to A). Często można dodać wyrażenia: nawzajem, jeden drugiego.
| Czasownik | Jak to rozumieć? | Zdanie |
|---|---|---|
| spotkać się | spotkać się nawzajem | Spotkaliśmy się po lekcjach. |
| kłócić się | kłócić się ze sobą | Rodzeństwo kłóci się o zabawki. |
| przytulić się | przytulić się nawzajem | Przytulili się na powitanie. |
5. Czasowniki zwrotne znaczeniowe („się” jako część czasownika)
W wielu czasownikach „się” nie oznacza „siebie” i jest elementem stałym. Zwykle nie tworzy się sensownego odpowiednika bez „się” albo zmieniłby on znaczenie.
| Czasownik | Czy da się usunąć „się”? | Uwagi | Przykład zdania |
|---|---|---|---|
| bać się | nie (w normie szkolnej) | „bać” samodzielnie nie funkcjonuje | Boję się burzy. |
| śmiać się | nie | „śmiać” zmienia znaczenie / jest nienaturalne | Śmieję się z żartu. |
| podobać się | nie | bez „się” zmienia konstrukcję | Podoba mi się ten film. |
6. Konstrukcje bezosobowe z „się”
„Się” bywa używane do tworzenia zdań, w których nie wskazuje się wykonawcy. Takie konstrukcje mówią, że coś się robi / mówi / uważa (ogólnie, powszechnie).
| Konstrukcja | Znaczenie | Przykład |
|---|---|---|
| mówi się, że... | powszechnie się mówi | Mówi się, że to trudne. |
| uważa się, że... | powszechnie się uważa | Uważa się, że to dobry pomysł. |
| tu się nie pali | zakaz/zasada ogólna | Tutaj się nie pali. |
7. Pozycja „się” w zdaniu (praktyka)
„Się” jest zwykle zapisywane osobno i najczęściej stoi po czasowniku, ale może też pojawić się w innym miejscu zdania (np. po pierwszym wyrazie). Ważne, żeby nie stawiać „się” na początku zdania w stylu neutralnym.
| Wariant | Przykład | Ocena |
|---|---|---|
| po czasowniku | Uczę się matematyki. | poprawne, najczęstsze |
| po pierwszym wyrazie | Ja się uczę matematyki. | poprawne (często podkreśla „ja”) |
| na początku | Się uczę matematyki. | niezalecane w stylu neutralnym |
8. Najważniejsze do zapamiętania
- Czasowniki zwrotne występują z partykułą się (np. myć się).
- „Się” może oznaczać: czynność na sobie, wzajemność, element stały czasownika albo konstrukcję bezosobową.
- Nie zawsze da się zastąpić „się” słowem siebie (np. bać się).
- Najczęstsza pozycja „się” to miejsce po czasowniku lub po pierwszym wyrazie w zdaniu.