Uzupełnij lukę poprawną formą przymiotnika w stopniu wyższym lub najwyższym (zgodnie z poleceniem w nawiasie).
Na szczęście wciąż jestem
. (zdrów/zdrowy)
Jeśli odpoczniesz, będziesz
. (zdrów/zdrowy)
To
termin. (pewien/pewny)
To
zakup na lata. (wart/warty)
Po terapii byłem już
. (zdrów/zdrowy)
To
pomysł. (wart/warty)
Ten zakup jest
ceny. (wart/warty)
To
sprawca wypadku. (winien/winny)
Jestem
ci wdzięczność. (winien/winny)
To
wysiłek. (wart/warty)
Przymiotniki – formy krótkie i długie
W języku polskim przymiotniki mogą występować w formach długich (pełnych) i w formach krótkich (ściągniętych). Różnią się budową, częstotliwością użycia oraz funkcją w zdaniu.
1. Formy długie (pełne) – czym są?
Forma długa to podstawowa, najczęściej używana postać przymiotnika. Odmienia się przez:
- rodzaje (męski, żeński, nijaki; w lm. męskoosobowy/niemęskoosobowy),
- liczby (lp./lm.),
- przypadki.
Formy długie pojawiają się zarówno w funkcji przydawki (np. „ładny dom”), jak i orzecznika (np. „dom jest ładny”).
| Rodzaj / liczba | Przymiotnik (forma długa) | Przykład w zdaniu |
|---|---|---|
| męski (lp.) | ładny | To ładny dom. |
| żeński (lp.) | ładna | To ładna książka. |
| nijaki (lp.) | ładne | To ładne okno. |
| męskoosobowy (lm.) | ładni | To ładni uczniowie. |
| niemęskoosobowy (lm.) | ładne | To ładne dziewczynki. |
2. Formy krótkie (ściągnięte) – czym są?
Forma krótka to starsza, dziś rzadsza postać przymiotnika. Występuje głównie:
- w funkcji orzecznika (najczęściej po czasowniku „być”, czasem bez niego),
- w stylu podniosłym, literackim, przysłowiowym,
- w niektórych utartych zwrotach.
Formy krótkie są najczęstsze w rodzaju męskim w mianowniku lp. (np. zdrów, gotów, wart), rzadziej mają inne formy rodzaju i liczby.
| Przymiotnik (forma długa) | Forma krótka | Przykład w zdaniu |
|---|---|---|
| zdrowy | zdrów | Jestem zdrów. |
| gotowy | gotów | Jestem gotów do wyjścia. |
| pewny | pewien | Jestem pewien, że to prawda. |
| wart(y) | wart | To wart uwagi. |
| pełny | pełen | Jestem pełen nadziei. |
3. Różnice między formą długą i krótką
| Kryterium | Forma długa (pełna) | Forma krótka (ściągnięta) |
|---|---|---|
| Użycie | powszechne, neutralne stylistycznie | rzadsze, często podniosłe/literackie lub utarte |
| Funkcja w zdaniu | przydawka i orzecznik | głównie orzecznik |
| Odmiana | pełna odmiana przez rodzaj, liczbę i przypadek | zwykle ograniczona (często tylko niektóre formy) |
| Przykład | On jest zdrowy. | On jest zdrów. |
4. Gdzie najczęściej spotyka się formy krótkie?
Formy krótkie są częste w stałych połączeniach i zwrotach.
| Zwrot | Znaczenie | Uwagi |
|---|---|---|
| wart uwagi | taki, że warto zwrócić uwagę | bardzo częste |
| pełen nadziei | bardzo pełny nadziei | styl neutralny/literacki |
| pewien (czegoś) | przekonany | częste w zdaniach podrzędnych |
| zdrów jak ryba | bardzo zdrowy | związek frazeologiczny |
| gotów do (czegoś) | przygotowany, skłonny | częste |
5. Przykłady w zdaniach (długa vs krótka)
| Forma długa | Forma krótka | Różnica stylistyczna |
|---|---|---|
| On jest zdrowy. | On jest zdrów. | krótka brzmi bardziej podniośle lub archaicznie |
| Jestem gotowy. | Jestem gotów. | krótka częsta w języku oficjalnym i literackim |
| Jestem pewny, że przyjdzie. | Jestem pewien, że przyjdzie. | „pewien” jest bardzo częste i naturalne |
| To jest warte uwagi. | To wart uwagi. | forma krótka zwykle w stałym połączeniu |
| Jestem pełny nadziei. | Jestem pełen nadziei. | „pełen” brzmi bardziej książkowo |
6. Najważniejsze do zapamiętania
- Formy długie są podstawowe i mają pełną odmianę (rodzaj, liczba, przypadek).
- Formy krótkie są rzadsze, często stylizowane i występują głównie jako orzecznik.
- Formy krótkie najczęściej spotkasz w wyrażeniach: zdrów, gotów, pewien, pełen, wart.