Uzupełnij lukę poprawną formą przymiotnika w stopniu wyższym lub najwyższym (zgodnie z poleceniem w nawiasie).
To jest
kawa w tej kawiarni. (smaczny – stopień najwyższy)
To jest
film w tym roku. (dobry – stopień najwyższy)
Ten test jest
niż poprzedni. (trudny – stopień wyższy)
Ten samochód jest
niż mój. (szybki – stopień wyższy)
Ta pani jest
niż moja mama. (stary – stopień wyższy)
Ten plecak jest
niż mój. (ciężki – stopień wyższy)
Ten wynik jest
niż wczoraj. (zły – stopień wyższy)
To jest
kot w okolicy. (sprytny – stopień najwyższy)
To jest
mieszkanie na piętrze. (mały – stopień najwyższy)
To jest
aplikacja na rynku. (dobry – stopień najwyższy)

Przymiotniki – stopniowanie

Stopniowanie przymiotników to tworzenie form, które pokazują różny stopień natężenia cechy (np. „wysoki”, „wyższy”, „najwyższy”). W języku polskim wyróżnia się trzy stopnie:

  • stopień równy – cecha w podstawowym nasileniu,
  • stopień wyższy – cecha silniejsza niż w stopniu równym,
  • stopień najwyższy – cecha najsilniejsza w danej grupie.

1. Stopnie przymiotnika

Stopień Nazwa Przykład Co oznacza?
1 równy wysoki cecha „normalna”, bez porównania
2 wyższy wyższy cecha większa niż u kogoś/czegoś innego
3 najwyższy najwyższy cecha największa w grupie

2. Sposoby stopniowania

Przymiotniki stopniuje się na trzy główne sposoby:

  • proste (regularne) – przez dodanie końcówek,
  • nieregularne – z wymianą tematu (inny rdzeń),
  • opisowe – z użyciem wyrazów „bardziej / najbardziej”.
Rodzaj stopniowania Jak powstaje? Przykład
proste (regularne) końcówki, np. -szy / -ejszy + naj- miły – milszy – najmilszy
nieregularne zmiana rdzenia dobry – lepszy – najlepszy
opisowe bardziej / najbardziej + stopień równy interesujący – bardziej interesujący – najbardziej interesujący

3. Stopniowanie proste (regularne)

W stopniowaniu prostym stopień wyższy tworzy się najczęściej przez przyrostki -szy lub -ejszy, a stopień najwyższy przez dodanie przedrostka naj- do stopnia wyższego.

Stopień równy Stopień wyższy Stopień najwyższy
miłymilszynajmilszy
tanitańszynajtańszy
szybkiszybszynajszybszy
ładnyładniejszynajładniejszy
łatwyłatwiejszynajłatwiejszy

4. Zmiany w temacie (oboczności) przy stopniowaniu

Przy tworzeniu stopnia wyższego często zachodzą zmiany głoskowe (oboczności), np. zmiękczenia:

Stopień równy Stopień wyższy Co się zmienia?
tanitańszyn → ń
drogidroższyg → ż
cichycichszyy znika w zapisie, uproszczenie grupy
słodkisłodszydk → d s (uproszczenie)
łatwyłatwiejszywstawienie -iej-

5. Stopniowanie nieregularne

Niektóre przymiotniki tworzą stopień wyższy i najwyższy od innego rdzenia (nie da się go utworzyć regularnie).

Stopień równy Stopień wyższy Stopień najwyższy
dobrylepszynajlepszy
złygorszynajgorszy
dużywiększynajwiększy
małymniejszynajmniejszy

6. Stopniowanie opisowe

Stopniowanie opisowe stosuje się, gdy przymiotnik jest długi, ma zakończenie typu -ący, -ny, -owy, jest wyrazem obcym lub gdy forma prosta brzmiałaby nienaturalnie.

Stopień równy Stopień wyższy Stopień najwyższy
interesującybardziej interesującynajbardziej interesujący
odpowiedzialnybardziej odpowiedzialnynajbardziej odpowiedzialny
nowoczesnybardziej nowoczesnynajbardziej nowoczesny
kulturalnybardziej kulturalnynajbardziej kulturalny

7. Przymiotniki niestopniowalne

Nie wszystkie przymiotniki można stopniować. Dotyczy to zwłaszcza takich, które oznaczają cechę „zero-jedynkową” lub absolutną.

Typ przymiotnika Dlaczego nie stopniujemy? Przykłady
absolutne / jednoznacznececha nie ma „stopni”martwy, okrągły, jedyny
kolory (zwykle)nie porównuje się „bardziej czerwony” w normie szkolnejczerwony, zielony, czarny
materiał / przynależnośćoznacza rodzaj, nie natężeniedrewniany, metalowy, szkolny

8. Najczęstsze błędy

  • mieszanie stopniowania prostego i opisowego: bardziej ładniejszy (błąd) → ładniejszy albo bardziej ładny (gdy potrzebne),
  • tworzenie form nienormatywnych: najbardziej najlepszy (błąd) → najlepszy,
  • stopniowanie przymiotników niestopniowalnych w stylu szkolnym: bardziej jedyny (błąd).

9. Najważniejsze do zapamiętania

  • Są trzy stopnie: równy, wyższy, najwyższy.
  • Stopniowanie może być: proste, nieregularne, opisowe.
  • Stopień najwyższy tworzy się przez naj- + stopień wyższy (np. najładniejszy).
  • Nie wszystkie przymiotniki da się stopniować (np. jedyny, martwy).