Uzupełnij lukę właściwą formą przymiotnika tak, aby zgadzał się z rzeczownikiem w liczbie (pojedynczej lub mnogiej) i rodzaju.
To jest
zegarek. (elegancki)
To są
spotkania. (krótki)
To są
reguły. (prosty)
To jest
chłopak. (wysoki)
To są
parki. (cichy)
To jest
torba. (lekki)
To jest
biurko. (ciężki)
To są
lotniska. (nowoczesny)
To jest
praca. (ważny)
To jest
chłopiec. (grzeczny)
Przymiotniki – zgoda z liczbą
Zgoda z rodzajem (zgodność) oznacza, że przymiotnik dostosowuje swoją formę do rzeczownika, który określa. Przymiotnik zgadza się z rzeczownikiem w trzech kategoriach gramatycznych:
- rodzaju (męski / żeński / nijaki; w liczbie mnogiej: męskoosobowy / niemęskoosobowy),
- liczbie (pojedyncza / mnoga),
- przypadku (M., D., C., B., N., Ms., W.).
W tym temacie najważniejsze jest, jak przymiotnik zmienia się zależnie od rodzaju rzeczownika.
1. Zgoda w liczbie pojedynczej (męski, żeński, nijaki)
W liczbie pojedynczej przymiotnik przyjmuje inną końcówkę w zależności od rodzaju rzeczownika.
| Rodzaj rzeczownika | Pytanie / zaimek | Forma przymiotnika | Przykład |
|---|---|---|---|
| męski | ten (kto? co?) | zwykle końcówka -y / -i | ten ładny dom; ten cichy chłopiec |
| żeński | ta (kto? co?) | zwykle końcówka -a | ta ładna książka; ta cicha dziewczynka |
| nijaki | to (co?) | zwykle końcówka -e | to ładne okno; to ciche dziecko |
2. Przymiotnik a końcówki: -y i -i (rodzaj męski)
W rodzaju męskim w mianowniku lp. przymiotniki mają końcówkę -y lub -i:
- -y po większości spółgłosek: ładny, wysoki,
- -i po spółgłoskach k, g oraz po spółgłosce miękkiej: taki, drogi, cichy.
| Końcówka | Kiedy najczęściej? | Przykłady |
|---|---|---|
| -y | po większości spółgłosek | ładny, wysoki, mądry |
| -i | po k, g oraz po spółgłosce miękkiej | taki, drogi, cichy |
3. Zgoda w liczbie mnogiej (męskoosobowy i niemęskoosobowy)
W liczbie mnogiej przymiotnik rozróżnia przede wszystkim rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy.
| Rodzaj w liczbie mnogiej | Co obejmuje? | Forma przymiotnika (M. lm.) | Przykład |
|---|---|---|---|
| męskoosobowy | grupy mężczyzn lub grupy z co najmniej jednym mężczyzną | końcówka -i / -y | mądrzy uczniowie; wysocy chłopcy |
| niemęskoosobowy | kobiety, zwierzęta, rzeczy; grupy bez mężczyzn | końcówka -e | mądre dziewczynki; wysokie drzewa; miłe psy |
4. Zgoda w zdaniu: przymiotnik + rzeczownik
Najłatwiej sprawdzić zgodę, łącząc przymiotnik z rzeczownikiem: forma przymiotnika musi pasować do rodzaju rzeczownika.
| Rzeczownik | Rodzaj | Poprawne połączenie | Dlaczego? |
|---|---|---|---|
| dom | męski | ładny dom | męski → przymiotnik w męskim |
| książka | żeński | ładna książka | żeński → końcówka -a |
| okno | nijaki | ładne okno | nijaki → końcówka -e |
| uczniowie | męskoosobowy (lm.) | ładni uczniowie | męskoosobowy → forma „-i/-y” |
| dziewczynki | niemęskoosobowy (lm.) | ładne dziewczynki | niemęskoosobowy → forma „-e” |
5. Najczęstsze błędy
- użycie formy męskoosobowej przy rzeczownikach niemęskoosobowych: ładni dziewczynki (błąd) → ładne dziewczynki,
- brak zgody w liczbie pojedynczej: ładny książka (błąd) → ładna książka,
- mieszanie końcówek -y i -i bez uwzględnienia wymowy i pisowni: drogy (błąd) → drogi.
6. Najważniejsze do zapamiętania
- Przymiotnik zgadza się z rzeczownikiem w rodzaju, liczbie i przypadku.
- W lp.: męski (ładny), żeński (ładna), nijaki (ładne).
- W lm.: męskoosobowy (ładni), niemęskoosobowy (ładne).
- Zgoda jest widoczna w końcówkach przymiotnika i jest obowiązkowa w poprawnej polszczyźnie.