Alternacje samogłoskowe

Alternacje samogłoskowe to wymiany samogłosek w obrębie jednego wyrazu (podczas odmiany) lub w wyrazach pokrewnych (podczas tworzenia wyrazów pochodnych). Zmienia się samogłoska w temacie wyrazu, a znaczenie pozostaje to samo albo bardzo zbliżone.

1. Dlaczego występują alternacje?

Alternacje są skutkiem rozwoju języka i procesów fonetyczno-gramatycznych. Najczęściej pojawiają się:

  • w fleksji (odmianie przez przypadki, liczby, osoby),
  • w słowotwórstwie (tworzeniu wyrazów pochodnych),
  • w wyniku historycznych zmian wymowy oraz dostosowania do sąsiedztwa głosek.

To zjawisko jest elementem normy językowej, a nie błędem.

2. Najczęstsze alternacje samogłoskowe

Samogłoska Wymienia się na Przykład
aewiara – wierzyć
oóstół – stołu
eØ (zanik)sen – snu
aØ (zanik)zabawa – zabaw
oenosić – niesie
iepić – pije

3. Alternacje w odmianie (fleksyjne)

W alternacjach fleksyjnych zmiana samogłoski następuje w obrębie tego samego wyrazu podczas odmiany.

Forma podstawowa Forma odmieniona Alternacja
stółstołuó → o
dzieńdniaie / e → Ø (zanik elementu samogłoskowego)
piespsaie → Ø
sensnue → Ø
domdomubrak alternacji (dla porównania)

4. Alternacje w słowotwórstwie

W alternacjach słowotwórczych wymiana zachodzi przy tworzeniu wyrazów pochodnych lub form pokrewnych.

Wyraz podstawowy Wyraz pochodny / pokrewny Alternacja
wiarawierzyća → e
bólbolećó → o
światświetlnya → e
miódmiodowyó → o
pisaćpisarzbrak alternacji (przykład kontrolny)

5. Zanik samogłoski (Ø)

Czasem alternacja polega na tym, że samogłoska zanika całkowicie. Znak Ø oznacza „brak głoski”.

Wyraz Forma Zmiana
sensnue → Ø
piespsaie → Ø
zabawazabawa → Ø
rękarąke → Ø

6. Alternacje a ortografia

Alternacje często pomagają uzasadniać pisownię (np. ó : o) albo pokazują pokrewieństwo wyrazów.

Wyraz Forma pokrewna Wniosek
stółstołuó ↔ o (pisownia „ó” uzasadniona wymianą)
miódmioduó ↔ o
wiarawierzyća ↔ e
bólbolećó ↔ o

7. Najważniejsze do zapamiętania

  • Alternacja to wymiana samogłoski w wyrazie lub w wyrazach pokrewnych.
  • Występuje w odmianie i w słowotwórstwie.
  • Może polegać na zmianie samogłoski (np. a ↔ e, ó ↔ o) albo na jej zaniku (Ø).
  • Jest zjawiskiem systemowym i często istotnym w nauce ortografii.